Canles fluviais

You are here: Home / Canles fluviais

En que consistiron os traballos?

Actuación 1

Recuperouse e rehabilitouse un antigo meandro fluvial do río Limia en As Veigas de Ponteliñares de aproximadamente un quilómetro, para a mellora da capacidade de retención e asimilación de nutrientes.

No momento da desecación da antiga Lagoa de Antela, o río Limia foi canalizado e rectificado, dando lugar á súa disposición rectilínea actual e facendo que os seus antigos meandros non volvese a circular auga, só a auga da choiva recollida das parcelas circundantes . Isto levou a unha limitación da súa función como un ecosistema fluvial do propio río, illando a partir destes procesos o antigo meandro, que ata se converteu nunha área deprimida onde había fenómenos de acumulación de auga, creando así zonas húmidas sen conexión.

Formouse parte deste meandro, nos antigos traballos de canalización, co material sobrante da creación da nova canle do río Limia. É nesta sección onde se creou unha nova canle, eliminando os materiais de recheo e dotándoo de pistas moi inclinadas para formar unha chaira de inundación conectada á canle. Tamén foron plantadas nas novas especies de macrófitas da canle (sps) típicas do ecosistema fluvial, recolléndose previamente do actual río Limia, que está especializado na captación e retención de nutrientes a través dos seus sistemas radicais.

As principais accións de recuperación do antigo meandro basicamente consistiron en:

  • A execución de traballos silviculturales sobre a vexetación riparia existente, a poda, a eliminación de especímenes mortos, principalmente alisos, abedules e sauces dominados con perigo de caer na canle, eliminación de obstáculos da canle por vexetación morta.
  • A rehabilitación da antiga canle, reabríndoa, cunha inclinación lonxitudinal adecuada para permitir a circulación de auga, excavar a cama do río e extraer grandes cantidades de sedimentos e restos de plantas depositadas. Durante a escavación, nas áreas onde era posible, estableceron as pendentes co obxectivo de naturalizar o río ao máximo, creando así zonas de paso rápido e lento. Así mesmo, a nova canle estaba conectada coas pequenas lagoas de orixe natural e artificial que existían na zona, para facer que o auga mantivésese o maior tempo posible nas veigas e para mellorar deste xeito a función depuradora da vexetación.
  • A conexión do meandro recuperado coa canle actual do río Limia, desconectado pola ruta do servizo que acompaña á canle actual, a través da construción de dúas obras de paso, unha de entrada e outra de saída, realizadas con armazón prefabricado e aletas de pedra de rock desigual. O interior dos cadros estivo cuberto de cama de pedra para integralas paisaxísticas e favoreceu a sedimentación. Os terraplenes foron reforestados cunha manta de coco, plantación herbácea e salgueiro, polo que a propia vexetación será a responsable da integración ambiental das obras realizadas.

O meandro recuperado primeiro entrou en funcionamento o pasado mes de febreiro cando o río Limia alcanzou os 0,50 m. Isto prevese que se produza durante os meses de novembro a abril.

Tras a recuperación do meandro, o traballo comezou a seguir a mellora da calidade da auga despois do seu paso pola nova canle eo ecosistema rexenerado. Para iso, ambos socios, CHMS e DXCN, desenvolveron un sistema para monitorizar os diferentes parámetros da calidade da auga e os indicadores biolóxicos que permitirán coñecer o desempeño da acción, é dicir, a capacidade de auto-esaxeración do ecosistema recuperado ea rexeneración de novos ecosistemas.